Stats2

']); _gaq.push(['_trackPageview']); (function() { var ga = document.createElement('script'); ga.type = 'text/javascript'; ga.async = true; ga.src = ('https:' == document.location.protocol ? 'https://ssl' : 'http://www') + '.google-analytics.com/ga.js'; var s = document.getElementsByTagName('script')[0]; s.parentNode.insertBefore(ga, s); })();

En   wat   zei   de   Pers ?

Image description

Bekoorlijke lichtvoetigheid

Het kwart-eeuwsfeest van salonorkest Belle Epoque begon zo ordelijk. Aangename en onderhoudende klanken verspreidden zich gistermiddag door de grote zaal van de Goorse Reggehof. De (humoristische) wanorde begon met de opkomst van de oud-sopraan Miss Emily Barlaston, O.B.E. Gehuld in militair gewaad (mét onderjurk, voorzien van het patroon van de Engelse vlag) benadrukte ze de onnozelheid van de Amerikaanse president en de Engelse koningin, onder het wegslikken van de nodige glazen sherry. Met oorverdovend diepe uithalen vertolkte ze de song Roses of Picardy.

 

Het gedeelte na de pauze stond voornamelijk in het teken van deze zingende oude vrijster. Belle Epoque probeerde het nog serieus te houden met The Phantom Brigade en een Berlijnse potpourri maar Miss Emily banjerde er met muzikale zevenmijlslaarzen doorheen.

 

In een ander pakje gehuld zag ze kans om tijdens de lange inleiding van Chanson de l’adieu een glaasje én een kopje thee te nuttigen In weer een andere jurk zorgde ze voor de finale: Tea for Two. Niet alleen liet ze het publiek meezingen, dank zij de op het scherm geprojecteerde tekst, ze trakteerde ook nog eens op lollies en doosjes thee, met een badmintonracket gemikt richting het balkon.

 

Een tapijt van zakdoekjes en een in tientallen scherven vallende theepot maakte de puinhoop van deze ongelooflijk muzikale en humoristische diva compleet.

Koen Edeling, Dagblad Tubantia